که بر آب حیات دولابم

رحمتی آر و پادشاهی کن

کاین فراق تو بر نمی تابم

زان همی گردم و همی نالم

زان چو روزن گشاده ام دل و چشم

که تویی آفتاب و مهتابم

آن زمانی که نام تو شنوم