مست گردند نام و القابم

زان چو روزن گشاده ام دل و چشم

که تویی آفتاب و مهتابم

آن زمانی که نام تو شنوم

آن زمانی که آتش تو رسد

بجهد این دل چو سیمابم

بس کن از گفت کز غبار سخن