من ز مصر عدم روان دارم

گر جهان جملگی فنا گردد

بی جهان ملک صد جهان دارم

کاروان ها که بار آن شکر است

من ز مستی عشق بی خبرم

که از آن سود یا زیان دارم

چشم تن بود درفشان از عشق