من ز مستی عشق بی خبرم

بی جهان ملک صد جهان دارم

کاروان ها که بار آن شکر است

من ز مصر عدم روان دارم

که از آن سود یا زیان دارم

چشم تن بود درفشان از عشق

تا کنون جان درفشان دارم