خانه بر چارم آسمان دارم

چشم تن بود درفشان از عشق

تا کنون جان درفشان دارم

بند خانه نیم که چون عیسی

شکر آن را که جان دهد تن را

گر بشد جان جان جان دارم

آنچ داده ست شمس تبریزی