به گیتی نماند کسی جاودان

اگر جنگ سازد تو سستی مکن

چنان رو که او راند از بن سخن

همه مرگ راییم پیر و جوان

ز شب نیمه ای گفت سهراب بود

دگر نیمه آرامش و خواب بود