پرده ست بر احوال من این گفتی و این قال من

هر لحظه معجونی کند بهر دل بیمار من

خاصه کنون از جوش او زان جوش بی روپوش او

رحمت چو جیحون می رود در قلزم اسرار من

ای ننگ گلزار ضمیر از فکرت چون خار من

کو نعره ای یا بانگی اندرخور سودای من

کو آفتابی یا مهی ماننده انوار من