تا زنگ را برهم زند در بردن زنگار من

کو نعره ای یا بانگی اندرخور سودای من

کو آفتابی یا مهی ماننده انوار من

این را رها کن قیصری آمد ز روم اندر حبش

نظاره کن کز بام او هر لحظه ای پیغام او

از روزن دل می رسد در جان آتشخوار من

لاف وصالش چون زنم شرح جمالش چون کنم