کو دیده های موج جو در قلزم زخار من

زان می حرام آمد که جان بی صبر گردد در زمان

نحس زحل ندهد رهش در دید مه دیدار من

جان گر همی لرزد از او صد لرزه را می ارزد او

من تا قیامت گویمش ای تاجدار پنج و شش

حیرت همی حیران شود در مبعث و انشار من

خواهی بگو خواهی مگو صبری ندارم من از او