کو صبح مصبوحان من کو حلقه احرار من

آه از مه مختل شده وز اختر کاهل شده

از عقده من فارغ شده بی دانش فوار من

بر قطب گردم ای صنم از اختران خلوت کنم

پهلو بنه ای ذوالبیان با پهلوان کاهلان

بیزار گشتم زین زبان وز قطعه و اشعار من

جز شمس تبریزی مگو جز نصر و پیروزی مگو