ایوب را آمد نظر یعقوب را آمد پسر

نعلین برون کن برگذر بر تارک جان ها نشین

ای هوش ما از خود برو وی گوش ما مژده شنو

وی عقل ما سرمست شو وی چشم ما دولت ببین

خورشید شد جفت قمر در مجلس آ عشرت گزین

من کیسه ها می دوختم در حرص زر می سوختم

ترک گدارویی کنم چون گنج دیدم در کمین