ای شهسوار امر قل ای پیش عقلت نفس کل

خورشید شد جفت قمر در مجلس آ عشرت گزین

من کیسه ها می دوختم در حرص زر می سوختم

ترک گدارویی کنم چون گنج دیدم در کمین

چون کودکی کز کودکی وز جهل خاید آستین

چون بیندش صاحب نظر صدتو شود او را بصر

دستک زنان بالای سر گوید که یا نعم المعین