به کردار شیری که بر گور نر

ز تن خون و خوی را فرو ریختند

بزد دست سهراب چون پیل مست

برآوردش از جای و بنهاد پست

زند چنگ و گور اندر آید به سر

نشست از بر سینه پیلتن

پر از خاک چنگال و روی و دهن