گو سرد شو این بوالعلا گو خشم گیر آن بوالحسن

امروز سرمست آمدی ناموس را برهم زدی

هین شعله زن ای شمع جان ای فارغ از ننگ لگن

درسوختم این دلق را رد و قبول خلق را

گر تو مقامرزاده ای در صرفه چون افتاده ای

صرفه گری رسوا بود خاصه که با خوب ختن

صد جان فدای یار من او تاج من دستار من