ای هست تو پنهان شده در هستی پنهان من

بی پا و سر کردی مرا بی خواب و خور کردی مرا

در پیش یعقوب اندرآ ای یوسف کنعان من

از لطف تو چون جان شدم وز خویشتن پنهان شدم

گل جامه در از دست تو وی چشم نرگس مست تو

ای شاخه ها آبست تو وی باغ بی پایان من

یک لحظه داغم می کشی یک دم به باغم می کشی