هر لحظه نوافسانه ای در خامشی شد نعره زن

خفته ست و برجسته ست دل در جوش پیوسته ست دل

چون دیگ سربسته ست دل در آتشش کرده وطن

ای داده خاموشانه ای ما را تو از پیمانه ای

در قهر او صد مرحمت در بخل او صد مکرمت

در جهل او صد معرفت در خامشی گویا چو ظن

الفاظ خاموشان تو بشنوده بی هوشان تو