ای در کنار لطف تو من همچو چنگی بانوا

هم حاکمی هم داوری هم چاره ناچار من

خاکم شده دُرنامنه زر از تابش خورشید تو

وز فر تو پرها دمد از فکرت طیار من

آهسته تر زن زخمه ها تا نگسلانی تار من

تا نوبهار رحمتت درتافت اندر باغ جان

یا خار در گل یاوه شد یا جمله گل شد خار من