ای ماه برهم می زنی عهد ثریا نی مکن

خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکن

تو روز پرنور و لهب ما در پی تو همچو شب

هر جا که منزل می کنی آییم آن جا نی مکن

ای آفتابی در حمل باغ از تو پوشیده حلل