شاد دمی کان شه من آید در خرگه من

چیست که آن پرده شود پیش صفای دل من

عشق چو خون خواره شود رستم بیچاره شود

کوه احد پاره شود آه چه جای دل من

باز گشاید به کرم بند قبای دل من

گوید که افسرده شدی بی من و پژمرده شدی

پیشتر آ تا بزند بر تو هوای دل من