بر رخ روح بوسه ده زلف نشاط شانه کن

ای که ز لعب اختران مات و پیاده گشته ای

اسپ گزین فروز رخ جانب شه دوانه کن

خیز کلاه کژ بنه وز همه دام ها بجه

خیز بر آسمان برآ با ملکان شو آشنا

مقعد صدق اندرآ خدمت آن ستانه کن

چونک خیال خوب او خانه گرفت در دلت