جور مکن که بشنود شاد شود حسود من

ای شده از جفای تو جانب چرخ دود من

بیش مکن تو دود را شاد مکن حسود را

وه که چه شاد می شود از تلف وجود من

تلخ مکن امید من ای شکر سپید من