ای مه عید روی تو ای شب قدر موی تو

لایق تو کجا بود دیده جان و دید من

پیشتر از نهاد جان لطف تو داد داد جان

ای همگی مراد جان پس تو بدی مرید من

چون برسم بجوی تو پاک شود پلید من

جسم چو خانقاه جان فکرت ها چو صوفیان

حلقه زدند و در میان دل چو ابایزید من