هیچ نیرزد این میش نی غلیان و نی قیش

مست و پیاده می تپد گرد می سوار من

دست بدار از این قدح گیر عوض از آن فرج

تا بزند بر اندهت تابش ابتشار من

این بفروش و باده بین باده بی کنار من

دست نلرزدت از این بی خرد خوش رزین

جام گزین و می ببین از کف شهریار من