تا چه کشد دگر از او گردن نرمسار من

تند نمود عشق او تیز شدم ز تندیش

گفت برو ندیده ای تیزی ذوالفقار من

از قدم درشت او نرم شده ست گردنم

پخته نجوشد ای صنم جوش مده که پخته ام

کز سر دیگ می رود تا به فلک بخار من

هین که بخار خون من باخبر است از غمت