نیست خزان سنگ دل در پی نوبهار من

آهوی شیرگیر من سیر خورد ز شیر من

آن که منم شکار او گشته بود شکار من

نیست شب سیاه رو جفت و حریف روز من

هیچ خمش نمی کنی تا به کی این دهل زنی

آه که پرده در شدی ای لب پرده دار من