چونک بر آن جهان روم عشق بود مرا کفن

شهد خدای هر شبی هست نصیبه لبی

همچو کسی که باشدش بسته به عقد چار زن

تا که بود حیات من عشق بود نبات من

مدمن خمرم و مرا مستی باده کم مکن

نازک و شیرخواره ام دوره مکن ز من لبن

چونک حزین غم شوم عشق ندیمیم کند