گردن آنک دست او دست حدث پرست او

بحر معلق از صور صاف بده ست پیش از این

تیره نگشت آن صفا خیره شده ست چشم ما

از قطرات آب و گل وز حرکات نقش طین

تیره کند شراب ما تا بزنیم هین و هین

چون نکنیم یاد او هست سزا و داد او

کینه چو از خبر بود بی خبری است دفع کین