گفت بگیر رقعه را زیر زمین بکن دفین

چون نکنیم یاد او هست سزا و داد او

کینه چو از خبر بود بی خبری است دفع کین

خواست یکی نوشته ای عاشقی از معزمی

لیک به وقت دفن این یاد مکن تو بوزنه

زانک ز یاد بوزنه دور بمانی از قرین

هر طرفی که رفت او تا بنهد دفینه را