در تبریز شمس دین دارد مطلعی دگر

کان و مکان قراضه جو بحر ز توست دانه چین

مست تو بوالفضول شد وز دو جهان ملول شد

عشق تو را رسول شد او است نکال هر زمین

نیست ز مشرق او مبین نیست به مغرب او دفین