گفت مرا که چند چند سیر نگشتی از سخن

لاف من و گزاف من پیش تو ترجمان من

گه همه لعل می شوم گاه چو نعل می شوم

تا کرمت بگویدم باز درآ به کان من

زانک سوی تو می رود این سخن روان من