گران گوشی وانگه تو به گوش اندرکنی پنبه

تو را گوید بریس اکنون بدم پیغام مستحسن

چه باشد وحی در تازی به گوش اندر سخن گفتن

دهل می نشنود گوشت به جهد و جد نوبت زن

چنانک گفت واستغشوا بپیچی سر به پیراهن

گران گوشی گران جسمی گران جانی نذیر آمد

که می گوید تو را هر یک الا یا علج لا تومن