بسی سیمرغ ربانی که تسبیحش اناالحق شد

که این بی چونتر است اندر میان عالم بی چون

ببین جان های آن شیران در آن بیشه ز اجل لرزان

کز آن شیر اجل شیران نمی میزند الا خون

بسوزد پر و بال او اگر یک پر زند آن سون

وزیر و حاجب و محمود ایازی را شده چاکر

که آن جا کو قدم دارد بود سرهای مردان دون