از آن پس مردگان یک یک برون آیند هم در حین

ز آواز سماع من اقنجی هم شود زنده

سر از تربت برون آرد بکوبد پا کند تحسین

کفن را اندراندازد قوال انداز مستانه

عجب نبود که صورت ها بدین آواز برخیزند

که صورت های عشق تو درونت زنده شد می بین

ز مردم آن به کار آید کی زنده می شود در تو