و باقی تن غباری دان که پیدا می شود از طین

عجب نبود که صورت ها بدین آواز برخیزند

که صورت های عشق تو درونت زنده شد می بین

ز مردم آن به کار آید کی زنده می شود در تو

دلت را هر زمان نقشی تنت یک نقش افسرده

از آن افسرده ای که تو بر آنی نه ای با این

مرا گوید یکی صورت منم اصل غزل واگو