به ذات حق کز آن دارد هماره عار شمس الدین

کسی کز نام او بر بحر بی کشتی عبر یابی

چو سامندر ز مهر او روی در نار شمس الدین

کرامت ها که مردان از تفاخر یاد آن آرند

یکی غاری است کاندر وی ز سر سرها وحی است

برون غار حق حارس درون غار شمس الدین

ز جسم و روح ها بگذر حجاب عشق هم بردر