گفتم که چنان دریا در خمره کجا گنجد

در خمره چه داری گفت داروی دل غمگین

حرز دل یعقوبم سرچشمه ایوبم

هم چستم و هم خوبم هم خسرو و هم شیرین

گفتا که چه دانی تو این شیوه و این آیین

کی داند چون آخر استادی بی چون را

گنجاند در سجین او عالم علیین