شمعی تو برافروزی شمس الحق تبریزی

که کندن آن فرهاد از چیست جز از شیرین

شه هندوی بنگی را آن مایه شنگی را

آن خسرو زنگی را کرد حشری بر چین

تا هندوی شب سوزی از روی چو صد پروین