آن باید کو آرد او جمله گهر بارد

چون مرغ دل او پرد زین گنبد بی روزن

این باید و آن باید از شرک خفی زاید

آزاد بود بنده زین وسوسه چون سوسن

یا رب که چه ها دارد آن ساقی شیرین فن

دو خواجه به یک خانه شد خانه چو ویرانه

او خواجه و من بنده پستی بود و روغن