هلا بیا برون کن بتان ز بیت رحمان

تویی خلیل ای جان همه جهان پرآتش

که بی خلیل آتش نمی شود گلستان

تو نور مصطفایی و کعبه پربتان شد

تو یوسف جمالی و چشم خلق بسته

نظر ز تو گشاید چو چشم پیر کنعان

تو گوهر صفایی و ما صدف به گردت