ای لطف تو را قاعده بر روزه گشایان

هر شب که بود قاعده سفره نهادن

ما را ز خیال تو بود روزه گشادن

مانند مسیحا ز فلک مایده دادن

چون قوت دل از مطبخ سودای تو باشد

باید به میان رفتن و در لوت فتادن