ای گلشن روی تو ز دی ایمن و فارغ

این هدهد جان را گره از پای گشودن

تا چند در این ابر نهان باشد آن ماه

جان ها به لب آمد هله وقت است نمودن

وی سنبل ابروی تو ایمن ز درودن

ساقی چو تویی کفر بود بودن هشیار

وان شب که تویی ماه حرام است غنودن