حیران شده بر جای تو چون تازه حضوران

در خواب نمودی تو شبی قامت خود را

بر سرو بیفزود ز تو قد قصوران

ای آنک تو را جنبش این عشق نبوده ست

از لحن عرابی چو شتر بادیه کوبد

زین لحن چه بیگانه ای ای کم ز ستوران

عشقا تو سلیمان و سماع است سپاهت