از لحن عرابی چو شتر بادیه کوبد

بر سرو بیفزود ز تو قد قصوران

ای آنک تو را جنبش این عشق نبوده ست

حیران شده بر جای تو چون تازه حضوران

زین لحن چه بیگانه ای ای کم ز ستوران

عشقا تو سلیمان و سماع است سپاهت

رفتند به سوراخ خود از بیم تو موران