ور نه بکنم غمز و بگویم که سبب چیست

صد شعبده کردی تو یکی شعبده بستان

بر وعده مکن صبر که گر صبر نبودی

هرگز نرسیدی مدد از نیست بهستان

زان سان که تو اقرار کنی که سبب است آن