مزن تشنیع بر سلطان عشقش

که او ناگفته می داند خمش کن

ز جام باده خاموش گویا

تو را بی خویش بنشاند خمش کن

که او کس را نرنجاند خمش کن

اگر در آینه دم را بگیری

تو را از گفت برهاند خمش کن