چنین است آسمان پس وای مستان

همه شب می رود تا روز ای مه

به اهل آسمان هیهای مستان

همی گویند ما هم زو خرابیم

فرشته و آدمی دیوان و پریان

ز تو زیر و زبر چون رای مستان

کلاه جمله هشیاران ربودند