چو دستت بسته و ریشت گشاده ست

که پیدا نیست گرد او به میدان

درافکن کهنه ای گر زر نداری

تو را جز ریش کهنه نیست درمان

بجنبان ریش را ای ریش جنبان

گلو بگرفت و آوازم ز نعره

مگر بسته است راه گوش اخوان