یکی دم هشتمت بهر چریدن

نمی بینی سرت اندر زه ماست

کمانی بایدت از زه خمیدن

چه جفته می زنی کز بار رستم

دل دریا ز بیم و هیبت ما

همی جوشد ز موج و از طپیدن

که سنگین اگر آن زخم یابد