بود عقل تو شیر خر مکیدن

فلک را تا نگوید امر ما بس

به گرد خاک ما باید تنیدن

هوا شیری است از پستان شیطان

دهان خاک خشک از حسرت ماست

نیارد جرعه ای بی ما چشیدن

کی یارد صید ما را قصد کردن