زانک با خورشید آمد هم قران و هم قرین

از خیال خویش ترسد هر کی در ظلمت بود

زان که در ظلمت نماید نقش های سهمگین

از ستاره روز باشد ایمنی کاروان

مرغ شب چون روز بیند گوید این ظلمت ز چیست

زانک او گشته ست با شب آشنا و همنشین

شاد آن مرغی که مهر شب در او محکم نگشت